ANNA BAUMGART at 11. INTERNATIONAL FILM FESTIVAL NOWE HORYZONTY, WROCLAW, screening 25.07.2011 at 4pm


ANNA BAUMGART

Swieze wisnie / Fresh Cherries

NA 11. MIEDZYNARODOWYM FESTIWALU NOWE HORYZONTY WE WROCLAWIU
25.07 .2011  O GODZ 16

Film Anny Baumgart Swieze wisnie powstal na wystawe w Centrum Artystycznym w Falstad w Norwegii, gdzie w czasie drugiej wojny swiatowej znajdowal sie jeden z niemieckich obozów pracy. Tematem filmu jest “obca ofiara” – figura obozowej prostytutki i jej wyparcie w dyskursie powojennym.

Projekt Swieze wisnie dotyczy przede wszystkim tabuizacji, stygmatyzacji i hierarchizacji ofiar drugiej wojny swiatowej – procesów ksztaltujacych obraz wojny w oczach mlodego pokolenia. Tabuizacja zjawiska prostytucji w obozach koncentracyjnych opiera sie przede wszystkim na powszechnym przekonaniu o “dobrowolnosci” wyboru w sytuacji werbowania kobiet do Sonderbau (obozowego domu publicznego, inaczej puffu). W dyskursie powojennym powszechna stala sie dyskryminacja kobiet – przymusowych prostytutek, która polegala na odbieraniu im statusu ofiary. Ich cierpienie nie skonczylo sie wraz z wyzwoleniem obozu, w wielu przypadkach zostaly one calkowicie “usuniete” z powszechnej swiadomosci.

Bohaterka filmu jest Joanna Ostrowska, doktorantka w Katedrze Judaistyki Uniwersytetu Jagiellonskiego, której praca dotyczy wlasnie figury prostytutki obozowej i jej wyparcia z dyskursu powojennego.

ENGLISH:

Responsibility for the Story

In the video Fresh Cherries (2010), produced in the frame of the project Falstad Kunst in Norway, Anna Baumgart tackles some pivotal questions related to dealing with traumatic past and pursues a critical reflection of the contemporary “division of sensuality”, both in the field of art and science. The artist lays bare the fact that being a woman at war is nothing neutral, and the memory of it – a game with a lot at stake. The video Fresh Cherries focuses on the problem of forced prostitution in Nazi concentration camps and sexual abuse of women at war. It is not a reconstruction, nor a re-enactment, although Baumgart plays (sneaky) with the canon in a very clever way. It is not a documentary, nor TV theatre, though the work derives some of its components from both of these genres. It is multilayered story of several female (and male) characters, which interlaces various threads from the past and the present. Being a bit perverse, one might regard this video as a continuation of the artist’s projects from the 1990s, such as A Small Collection of Makeshift Epitaphs, Who Speaks?, When She Kissed a Frog, Mothers or Condom, Money, Lady – No Problem – as a perverse “film about love” made by a “well trained girl”.

Katarzyna Bojarska

full text on LOKALNA_NEWS