kuratorki: Dorota Sajewska, Katarzyna Szustow

26, 27, 28 marca Sala im. Haliny Mikołajskiej Pałac Kultury i Nauki

Anna Baumgart
Anna Molska
Laura Pawela
Piotr Wysocki
SUKA OFF

W ramach projektu PAMIĘĆ. PLAC DEFILAD #2: 50 lat Kartoteki artyści wideo spotkają się w dawnej, nienależącej już do teatru sali prób, gdzie 50 lat temu odbyła się prapremiera dramatu Różewicza. Inspiracją dla ich prac była (ponowna) lektura Kartoteki.

26 marca 2010, godz. 20.00–22.00, 27–28 marca 2010, godz. 12.00–20.00, WSTĘP WOLNY I DLA WSZYSTKICH

www.teatrdramatyczny.pl Anna Kasińska  a.kasinska@teatrdramatyczny.pl Public Relations Teatr Dramatyczny miasta st. Warszawy Pałac Kultury i Nauki 00-901 Warszawa tel.:22 656 68 40

Serdecznie zapraszam na wystawę / I cordially invite:

otwarcie: opening: 22/03, poniedziałek / monday, t:18.00

Kurator: Stach Szabłowski

Kompilacja nowojorska (Sedgrick Jacob), 2010

Raspberry Days, 2008

PRZEGLĄD TWÓRCZOŚCI WOJTKA DOROSZUKA

Wstęp wolny.

W programie pokaz filmów:

Dissection Theatre
Raspberry Days
Special Features
Kompilacja nowojorska

Wojtek Doroszuk (1980) zajmuje się przede wszystkim sztuką wideo. Realizuje filmy, w których reprezentując otaczającą go rzeczywistość podejmuje krytyczną refleksję nad szeroko pojętym obrazem, możliwym do zobaczenia dzięki najnowszym „zdobyczom” cywilizacji. Zazwyczaj zwraca oko kamery na to, co w oficjalnym dyskursie skazane jest na niewidoczność, albo dostrzeżone być może jedynie w stosownych do tego ramach. Jednocześnie, podejmując próbę przedstawienia obrazów wydobytych z dopuszczalnych porządków reprezentacji, paradoksalnie, prowadzi swoisty „dyskurs o ramie” (Jacques Derrida) - o miejscu gdzie to, co zewnętrzne wobec obrazu spotyka się z nim samym - staje się jego integralną częścią. Poddając refleksji dotychczasowe sposoby widzenia, wyraża swoistą nostalgię za obietnicą realności, którą uwodzili na przestrzeni wieków artyści posiadający możliwość ustanawiania postrzegalnego.

[Dominik Kuryłek]

Wojtek Doroszuk studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz na Uniwersytecie Sabanci w Stambule. Uzyskał dyplom w 2006 roku w interdyscyplinarnej pracowni Zbigniewa Sałaja oraz Grzegorza Sztwiertni. Laureat Konkursu im. Eugeniusza Gepperta (2007), finalista konkursu Deutsche Bank “Spojrzenia 2009″ (Nagroda Publiczności), stypendysta Location One w Nowym Jorku (2009/10). Mieszka i pracuje w Krakowie.

Dominik Kuryłek (1979) – historyk i krytyk sztuki, kurator. Doktorant w Instytucie Historii Sztuki UJ, pracownik Muzeum Narodowego w Krakowie. Stały współpracownik pism Ha!art i Obieg. Autor licznych tekstów o sztuce publikowanych na łamach polskiej prasy (m.in. w “ARTE”, “Fort Sztuki”, artpapier.com.pl, teksty.bunkier.pl) oraz w katalogach wystaw, antologiach. Stypendysta American Center Foundation (2007/8).

http://www.kinomikro.pl/

Stefan Constantinescu, Troleibuzul 92

Zuzanna Janin Majka from the Movie

Phoney Language

SCREENING on 13.March 2010 at 7 p.m.

This film programme presents a broad selection of short films that focus on the meaning of language beyond its verbal articulation. Six international filmmakers explore the way in which language relates us to the world: language is a means of communication, a matrix of behavioural codes and cultural values, an extention of the body and integral to our identity. But what happens to language when it is displaced? Migration can result in the mutation, or mutilation and even muteness of language. Displacement - geographical, social, or gender-related - creates phoney languages, counterfeit codes that negotiate the gap between the familiar and the foreign. Phoney Language also refers to the central role the telephone (the “far sound’) plays in some of the films.

The screening will be followed by a Q&A with Stefan Constantinescu, Nana O Ayim, Zuzanna Janin, Florian Wust and Maxa Zoller.

Phoney Languagehas been organized by Florian Wust and Maxa Zoller in conjunction with the exhibition
All that Remains… The Teenagers of Socialism at Waterside Project Space (13 March - 11 April 2010
,
Private view: Friday 12 March 2010, 6.30-10pm)
http://watersideprojectspace.org/

Film programme

Algier Report, Bernhard Dirries, BRD 1963, 15′
Troleibuzul 92, Stefan Constantinescu, SE 2009, 8′
A Shred of Identity, Nana O Ayim, UK 2009, 4′30”
Majka from the Movie: Episode Before or After, Zuzanna Janin (with T.Kozak), PL 2009, 13′
Love, Jealousy and Revenge, Michael Brynntrup, D 1991, 7′
One Day, Ditte Haarl’v Johnsen, DK 2007, 30′

The screening will take place at
no.w.here
316-318 Bethnal Green Road, E2 0AG
Saturday 13 March 2010, 7pm

Phoney Language

Anna Baumgart Hipothesis of the Stolen Image, fragm, 2008

All that remains… The Teenagers of Socialism

Anna Baumgart, Florian Wüst, Gerda Leopold, Łukasz Ronduda,
Ştefan Constantinescu, Tereza Buskova, Karen Mirza and Brad Butler
Exhibition curated by Maxa Zoller

opening 12th March at 7 p.m.

13 March - 11 April 2010

Waterside Project Space
Pierre d’Alancaisez, director
Unit 8, Waterside, 44-48 Wharf Rd, London N1 7UX
Gallery open Thursdays - Saturdays: 12-6pm, Sundays: 12-4pm
tel +44.2071935440 / +44.7813183482
www.watersideprojectspace.org

Zuzanna Janin, ALL THAT MUSIC!, 2009, video stills,
6 simultaneoues projections video HD, 12-20 min each

ZUZANNA JANIN

ALL THAT MUSIC!

&

ZJ invites
video by:

Wojciech Doroszuk (PL), Regina Jose Galindo (GT),
Tomasz Kozak (PL), Agnieszka Kurant (PL), Elodie Pong (CH),
Józef Robakowski (PL), Jan Simon (PL)
Kamen Stoyanov (BG), Ming Wong (SG),

opening:
5th March at 7 p.m.

Breakfast with the Artist:
6th March from11 a.m. - 2 p.m.

exhibition open: 6 March – 24 April
TEMPORARY GALLERY COLOGNE
Mauritiuswall 35
50676 Köln
fon +49 221 - 302 344 67
info@temporary-gallery-cologne.de
http://www.temporary-gallery-cologne.de

PHOTO

TEXT

lokal_30 WARSAW
serdecznie zaprasza

KAMEN STOYANOV

Plaster Me

otwarcie: piatek 26.02.2010 o godz. 19.00
Sniadanie z Artysta: sobota 27.02.2010 w godz. 12-14

***opening: 26th February 2010 at 7 p.m.
***Breakfast with the Artist: Sat. 27th February 2010 from noo till 2 p.m.

lokal_30
Foksal 17 b lok30
00-372 Warszawa
POLAND

wystawa czynna do 09.04.2010
*** till 4th April 2010

BONJOUR MONSIEUR BOLTANSKY!
douglas gordon, koo jeong-a, claude lévêque,
pierre reimer, absalon, tobias buche,
bojan sarcevic, alice anderson, angelika markul,
roberto martinez, jean-baptiste bruant.
An exhibition as a “clin d’oeil” to an artist that cannot be ignored, and who has been chosen to represent France at the next Venice Biennale, who always gives us meaningful and unique experiences.
An exhibition imagined by agnès b.
Christian Boltanski’s title is in reference to the painting “Bonjour Monsieur Courbet!” by Gustave Courbet, that we also call “La Rencontre” (The Meeting).
Eleven artists that he has formally and intellectually inspired pay homage to him.
The title gives us clues on the nature of the exhibition, each piece of art will be like a postcard sent to him.
“The Meeting” also refers to the one between agnès b. and Christian Boltanski. Accomplices in a common vocabulary. Sharing, circulation, dispersion…
Complicity, along with Hans Ulrich Obrist, gave birth to the Point d’Ironie, of which Boltanski has designed two different issues. This publication will naturally find a place in this exhibition.

Galerie du Jour agnès b. 44 rue Quincampoix 75004 Paris

vernissages :
presse, le 12 février de 19h à 22h
public, le 13 février à partir de 12h
13 février 3 avril
du mardi au samedi de 12h-19h
librairie galerie du jour, 44 rue quincampoix 75004 paris / +33 (0)1 44 54 55 90
jour@agnesb.fr / www.galeriedujour.com / dans le cadre du fonds de dotation

Magdalena Abakanowicz UNRECOGNISED

opening Thursday, 11th February 2010 from 7 p.m. to 9 p.m

lokal_30_warszawa_london
29, Wadeson Str,
London E2 9DR

__________________________________________

Exhibition open: 12.02.2010 – 07.03.2010
Curators of the Galeria Niewielka in Poznań are honoured to invite you to the
exhibition of “Magdalena Abakanowicz UNRECOGNISED”. It would probably be just
this way that such an invitation could well begin, save for the fact that
UNRECOGNISED is another joke-project. Maciej Kurak, well-known for his aloof,
tongue-in-cheek attitude sneered once again, this time together with Max Skorwider, at
mechanisms of the world of contemporary art. Before that he had brought to London
2.5 cubic metres of artistic atmosphere packed in a paper bag, had sent his avatar to
an opening of an exhibition in Dundee (by the way, the envoy was arrested in an
airport), he also was an alleged author of the “Poznań Banksy”. The artist
distinguished with such prestigious awards as “Paszport Polityki” awarded by
“Polityka” weekly magazine and “Spojrzenia” (by the Deutsche Bank Foundation)
shows once more how he looks at the system of art from the outside and chooses self-
mockery as motivation for his own actions.
Since 2009 Maciej Kurak and Max Skorwider run Niewielka gallery in Poznań. Its
name (which simply means “Little”) is as modest as the place itself. Exhibitions are
held there not on a regular basis and the gallery is never mentioned on the same
breath as Poznań most prestigious sites, such as Arsenał, National Museum or Art
Stations. Kurak and Skorwider made it their point to break through this curtain of
prestige and so decided to “invite” to their exhibition Magdalena Abakanowicz, the
Polish artist whose name had found place on the famous Tate Modern wall. However,
the curators faced a crucial dilemma – would the prominent sculptor indeed choose to
exhibit in such a small and broke gallery as theirs? About the only way to go was to
kidnap one of Abakanowicz’s 112 sculptures composing the group entitled
Unrecognised, standing in Poznań Citadel. That’s what Magdalena Abakanowicz
says about her Unrecognised: “This is my most important work. For me it is a sign of
a fear that lingers on, of being confronted with a number and with myself”. What a
honour was their, then! The Niewielka Gallery was to host Abakanowicz’s MOST
IMPORTANT WORK! Kurak and Skorwider went do-or-die as they indeed kidnapped
one of walking figures in the hope that nobody notices its temporary absence and that
the exhibition contributes to improved status of their gallery. Was it naivety or top-
notch sense of humour and sober look upon the reality in which artists and curators
operate? Kurak and Skorwider highlight the catch-as-catch-can rules of this world
where anything is used as long as is effective: plagiary, intellectual theft,
disinformation. Moreover, the artists say about that with brassy smiles. Rather than
judges of a court of justice, they play the roles of a child from The Emperor’s New
Clothes who cried out: “But he is naked!”. In a way similar to a couple of Chinese
artists Yuan Cai and Jian Jun Xi who lay down to Tracy Emin’s “My Bed” (Tate Modern
1999) and pissed to Marcel Duchamp’s “Fountain” (Tate Modern 2000), the Poznań
duo ruthlessly mock at canonical sanctities of the art world. Their action was by no
means targeted against Magdalena Abakanowicz. What they chose to challenge is the
system
UNRECOGNISED may be described as a sort of ready made, a quotation – from
Abakanowicz and from Duchamp at the same time.
Characteristically, the artists only “borrowed” one of a group of sculptures. In doing
this, they took all the sense out of it. The sculpture expressing the feeling of an
individual being lost in the crowd, thrown in anonymity, in alienation, thus became but
a pale shadow of Abakanowicz’s true work. Kurak and Skorwider just exhibit “a bit of
Abakanowicz”, tempt the public with the famous name, apply marketing trick to attract
as much attention as possible. In doing that they used the very same manoeuvre as
used by institutions which artificially push-up their programmes with exhibitions of
mediocre or less important works by famous masters. Their exhibition becomes just a
fragment torn out from the context, a piece of the overwhelming system.
The exhibition in lokal_30_warszawa_london is a follow-up to that action. Here the
curators of Niewielka Gallery were invited with the exhibition they organised and the
work they “procured” to our London-based gallery. The trick goes on, London public
invited to the show by Maciej Kurak & Max Skorwider, see in fact the work of the Great
Magdalena Abakanowicz. What they experience vastly exceeds their expectations;
apart from the sculpture guests may see records documenting the act of its
“borrowing” and other “evidences of crime” prepared by the duo Kurak/Skorwider.
Michal Suchora

Who’s an ignoble critic? It’s somebody who feels relative of iniquitous figures from modern myths. Being relative, however, does not prevent him from involving in reliable, if radical, critique, since, as we remember from a Centuries-old aphorism, “it takes similar to know what similar is” (Sextus Empiricus).
Ignoble critic is one who opens old sores. Who does this in order to provoke a cry of despair or bliss. But not only that – he also does it to set voices of condemned phantasms and metaphors free. Such a critic believes that stitched and scarred mouth of the Damned have to be opened since it is their speech that makes us aware we are in fact mostly what we are ashamed of and what we force out.
Ignoble critic thus unleashes representations cursed and listens closely to their say. In this he occurs someone very decent – after all he liberates rather than colonises. This is his crucial merit: he wants not to colonise fantasy. He’s not driven by mission of carrying civilisation forth in order to harness representations to politically correct work or engaging them to service for the sake of conventions in force at present. Ignoble critic allows disgraceful phantasms to create a new sovereign Mordor, in which the “charm” is hidden, supplanted beyond the borders of modernity (or overcome thereby, if only seemingly).
Tomasz Kozak in his exhibition OLD SORES MUST (NOT) BE RE-OPENED? presents three found footage projects. The first – Yoga Lesson (2007) – analyses similarities between the Aryan Myth and mythology created by late-modern movies. Another – Negroisation. Exhumation of a Certain Metaphor (2006) – reveals overlapped black self-portraits of “executioner” and “victim” – two writers who, just after the end of WW2 used the figure of a Negro in their writings in order to represent the fall of European culture (Ernst Jünger, a Captain of Wehrmacht, one of the prominent representatives of German Conservative Revolution being the “executioner” and Tadeusz Borowski, a prisoner of Dachau, a poet gravitating towards the left and the author of famous stories from concentration camps). The third project – Song of Sublime (2008) – penetrates the space of cinematographic phantasms in search of what is sacred, understood (in line with the etymology of the word sacer) as “sublime” and “holy”, while at the same time “polluted” and “damned”.

Tomasz Kozak
OLD SORES MUST (NOT) BE RE-OPENED?
Videos / Essays

14.01 – 07.02.2010
lokal_30_warszawa_london_project

OLD SORES MUST (NOT) BE RE-OPENED?

Kim jest „niegodziwy” krytyk? To ktoś, kto czuje się „spokrewniony” z „niecnymi” figurami nowoczesnych mitów. „Pokrewieństwo” nie przeszkadza mu jednak w rzetelnej i radykalnej krytyce, jak bowiem głosi pradawna mądrość: „podobne daje się poznać tylko podobnemu” (Sextus Empiricus).

Krytyk „niegodziwy” jest kimś, kto otwiera stare rany. Robi to po to, by wywołać krzyk rozpaczy albo rozkoszy. Ale nie tylko – robi to także, aby wyzwolić głosy potępionych fantazmatów i metafor. Krytyk ten wierzy, że zaszyte i zabliźnione usta Potępionych trzeba otworzyć, ponieważ to właśnie ich mowa uświadamia nam, że w ogromnym stopniu jesteśmy tym, czego się wstydzimy i wypieramy.

Krytyk „niegodziwy” wyzwala zatem wyklęte wyobrażenia i z uwagą słucha ich mowy. Okazuje się wówczas kimś nader prawym – jest wszakże wyzwolicielem, a nie „kolonizatorem”. Na tym polega jego największa „cnota”: on nie chce „kolonizować” fantazji. Nie przyświeca mu „cywilizacyjna” misja, której celem byłoby zaprzęgnięcie wyobrażeń do poprawnej politycznie pracy albo wcielenie ich do służby na rzecz aktualnie obowiązującej konwencji kulturalnej. Krytyk „niegodziwy” pozwala „haniebnym” fantazmatom utworzyć suwerenny Mordor, w którym kryje się „magia” i „czar” tego, co zostało wyparte poza granice „nowoczesności” (lub pozornie przez nią przezwyciężone).

Tomasz Kozak na wystawie OLD SORES MUST (NOT) BE RE-OPENED? zaprezentuje trzy projekty found footage. Pierwszy – Yoga Lesson (2007) – analizuje podobieństwa między mitologią kreowaną przez późno-nowoczesne kino komercyjne a tzw. Mitem Aryjskim (Arian Myth). Drugi – Negroisation. Exhumation of a Certain Metaphor (2006) – ukazuje nakładające się na siebie „czarne” autoportrety „kata” i „ofiary” - dwóch pisarzy, którzy tuż po zakończeniu II wojny światowej posługiwali się w swoich pismach figurą „Murzyna”, by zobrazować katastrofę europejskiej kultury („katem” jest Ernst Jünger, kapitan Wehrmachtu i jeden z czołowych przedstawicieli niemieckiej Rewolucji Konserwatywnej, „ofiarą” zaś – Tadeusz Borowski, więzień Dachau, lewicujący poeta, autor słynnych opowiadań obozowych). Trzeci z projektów – Song of Sublime (2008) – penetruje otchłań kinematograficznych fantazmatów w poszukiwaniu tego, co „sakralne”, czyli (zgodnie z łacińską etymologią słowa sacer) „wzniosłe” i „święte”, a jednocześnie „skażone” i „przeklęte”.

OLD SORES MUST (NOT) BE RE-OPENED?
15.01 – 07.02.2010

lokal_30_warszawa_london

Anna Baumgart

Wall. The Hypothesis of the Stolen Image

at Collection of European Pariament, Brussels

opening of the presentation of Polish works in the European Parliament

25 January 2010, Yehudi Menuhin Hall

European Parliament
ASP 15G206, Rue Wiertz 60, B-1047 Brussels
Tel: +32.2.28.45809
Fax: +32.2.28.49809

Otwarcie wystawy 22.01.2010, godz. 18.00

Wystawa w ramach programu Inkubator
Kurator: Agnieszka Kulazińska

www.laznia.pl

****** ENGLISH
_________________________

Filip Berendt
Photography
22.01–21.02.2010

Center for Contemporary Art LAZNIA

The exhibition comprises two photographic series of Filip Berendt: “Pandemia” and “Still life”. The first series consists of photographs of objects made of mould, grown especially for the purpose of the project, while “Still life” are surprising compositions made of things at hand, parts of their own surroundings. Berendt’s works can be understood as a play with art history: “Pandemia” may be associated with the 1950’s trend of matter painting, the painterly experiments with the texture of the image. The use of mould guides us to other motifs from the area of art history – land art, arte povera, bio art. “Still lives” refer in their topic and form to the Baroque painting, while objects used hint at pop art and New Realism. The quotation and formal play are only the first layer of Berendt’s aesthetic images. An attentive viewer will discover underneath more existential tones, the play with the language and the theory of photography.
Filip Berendt graduated from the Photography Faculty at the Fine Arts Academy in Gdańsk and from the Faculty of Painting and Graphic Arts at the Fine Arts Academy in Łódź.

Opening 22.01.2010, at 6 p.m.
Exhibition within the Incubator framework.
Curator: Agnieszka Kulazińska

Regarding the Death of Others

Otwarcie: piątek, 15 stycznia 2009, godz. 19.00

Śniadanie z artystką: sobota, 16 stycznia od 12.00 do 14.00

Wystawa czynna: 16.01-20.02.2009 śr.- pt. w godz. 16.00-19.00

lub po umówieniu telefonicznym

Działalność rysunkową Poli Dwurnik można podzielić na dwa etapy. Pierwszy z nich zaczął się około 2003 roku i trwał do niedawna (wciąż jednak mamy nadzieję, że powróci). To rysowane charakterystyczną płynną kreską zapiski z życia artystycznego Warszawy i okolic - jeśli za jej okolice uznamy Bazyleę i inne miasta europejskie. Przez wiele lat Pola wytrwale odwiedzała wernisaże, wydarzenia oraz miejsca związane ze sztuką i w swoim niewielkim szkicowniku mozolnie, lecz z fantazją odnotowywała to, co zobaczyła. Niezwykły dar obserwacji, świetna orientacja who is who?, a także ogromna wrażliwość na dialog i kontekst, sprawiły, że jej publikowana w internetowym wydaniu Obiegu Kronika towarzyska oglądana była z zapartym tchem. Tworząc swój kronikarski cykl Pola Dwurnik zaspokajała, bowiem charakterystyczną dla epoki tabloidów potrzebę plotki, przekazując ją jednak w wyrafinowany, niepozbawiony poczucia humoru sposób. Cykl ten artystka podsumowała wydając aż trzy autorskie książki.

Jednocześnie od 2008 roku Pola Dwurnik pracuje nad serią rysunków, która zdaje się być szczególną formą odreagowania swobodnego tonu, na jaki pozwalała sobie tworząc kronikę towarzyską. To cykl Unnatural Death – swoisty słownik wizualny brutalnej, nagle zadanej śmierci. Tu kreska jest bardziej szarpana, różnorodna, ale rysunkowe miniatury przyklejane na kartony przywodzą na myśl strukturę tradycyjnego komiksu. Jednocześnie odwołują się do pamiątkowego tableau, plansz dydaktycznych i ilustracyjnych tablic ze staroświeckiego bestiarium. Ukazują zabite istoty: muchy, jelenie, psy, szczury, gołębie, świnie, ryby, a pomiędzy nimi ludzi. Wysublimowany dobór technik i dekoracyjny walor prac zostają zderzone z precyzją tablic przywodzącą na myśl policyjny materiał dowodowy lub kolekcję opętanego śmiercią szaleńca. Zdeformowane, martwe ludzkie twarze zestawione są z rozpadającymi się szczątkami zagłodzonych psów czy pieczonymi głowami świń. Przemoc i destrukcja w pracach Poli Dwurnik ze wszystkimi obchodzi się tak samo, pozbawiając podmiotowości nie tylko zwierzęta, także ludzi. Artystka w okrutnie wyrafinowany sposób przypomina nam o tej, nieustannie zapominanej prawdzie. Szokujący zbiór stworzony przez Polę Dwurnik uświadamia nam też przynależność człowieka do świata kruchej, przemijalnej materii. Żadna teoria filozoficzna ani religia nie przekreślą tego faktu. Podobnie współczesna kultura medialnego hałasu, zagłuszania strachu i kłamstw Photoshopa.

JAN MIODUSZEWSKI / FABRYKA MEBLI

FIRMA

malarstwo, instalacja, fotografia

***JAN MIODUSZEWSKI / FURNITURE FACTORY

***COMPANY

***painting, installation, photography

Otwarcie wystawy 11.12.2009 godz. 18
***opening: 11.12.2009 at 6 p.m.

Wystawa czynna do 15.01.2010 pon- pt. w godz. 11-17
*** exhibition will be open till 15.01.2010
Mon-Fri from 11 a.m. till 5 p.m.

Galeria Biała,
ul. Narutowicza 32,
Lublin (PL)

www.biala.free.art.pl
_______

Jan Mioduszewski od 2002 roku wszystkie realizacje sygnuje Fabryka Mebli. Nazwa Fabryka Mebli, przeniesiona z porządku pozaartystycznego, opisuje obiekty sztuki: obrazy, instalacje, performance, interwencje. Od 2002 roku autor tworzy historię i mitologię firmy nieistniejącej. Fabryka Mebli produkuje obrazy-meble i podejmuje się „meblowania galerii”. W pracy Mioduszewskiego istnieje stałe napięcie pomiędzy mitologią FIRMY a autonomią dzieł . W Galerii Białej wątek FIRMY-FABRYKI będzie głównym tematem wystawy. Mioduszewski zaaranżuje za pomocą obiektów, obrazów i fotografii wnętrze firmy meblarskiej. Wystawa będzie eksploatować składniki tej konstrukcji jaką jest firma, jej wizualne aspekty: druki, identyfikację, strategie. Będzie to wypowiedź o FIRMIE i rządzących nią mechanizmach, poruszająca problem współczesnej organizacji pracy, marketingu, wizualizacji strategii.

MACIEJ KURAK

SKRATCH

otwarcie , piątek 11.12. o godz 19.00
***opening 11.12.2009 at 7 p .m.

wystawa czynna 11.12.2009 - 15.01.2010
***the exhibition will be open from 11.12.2009 till 15.01.2010

pon-pt, w godz. 11.00-18.00
***Mon-Fri from 11 a.m. till 6 p.m.

Galeria Manhattan
ul Wigury 15
Łodź (PL)
t. +48 42 6363344

* Burn, Baby, Burn! *

11TH DECEMBER 2009 - 30TH JANUARY 2010
OPENING: FRIDAY 11TH DECEMBER, 18 - 22 PM

DUVE BERLIN
Invalidenstr. 90
10115 Berlin
T 0049 30 77 902 302
F 0049 30 77 902 304

www.duveberlin.co/5BF63CB2.jpg

MARKUS AMM, OTTO PIENE, MARC BIJL,
FRITZ KÖTHE, NICK OBERTHALER, EVAN GRUZIS
DANIEL KELLER & NIK KOSMAS (AIDS-3D),
JEN DENIKE, MARCUS KNUPP, CHRIS SUCCO,
LANGUNDTROIA, DAVE MCDERMOTT
& THE BRUCE HIGH QUALITY FOUNDATION

“What’s your road, man? — holyboy road, madman road, rainbow road, guppy road, any road. It’s an anywhere road for anybody anyhow.”
“They danced down the streets like dingledodies, and I shambled after as I’ve been doing all my life after people who interest me, because the only people for me are the mad ones, the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at the same time, the ones that never yawn or say a commonplace thing, but burn, burn, burn…” Jack Kerouac, /On the Road/

Jozef Robakowski, TEST 2, 1971, 5 min, video, 35 mm, transformed into DVD

Jozef Robakowski, Attention: Light!, 1981-2004, (collaboration: Wieslaw Michalak), 5 min, DVD, sound

lokal_30_warszawa_london team cordially invites you to the show
at 29 Wadeson Street, London E2:

Józef Robakowski

Uwaga: Światło! / Attention: Light!

opening Thursday, November 26th 2009, from 6 p.m. till 9 p.m.

“Robakowski’s work is stubbornly autonomic. For decades it remained resistant to dominant trends, preferring cognitive and expressive function to surrendering to current events of artistic life, but becoming, at the same time, its important creative element.”

Józef Robakowski, born in 1939 in Poznań, dedicated all his artistic activity to the inquiry of the nature of film. The artist chose to spend most of his life in Łódź, the city where the circle of Polish pre-war artistic avant-garde once flourished, where the Muzeum Sztuki, first museum of modern art in Poland was established, where the National Film School educated dozens of prominent Polish film artists, including Roman Polański and Andrzej Wajda.

Robakowski’s experiments on the nature of film tape, on the very conjunction of image and sound, characteristic to that medium, make his work a sort of a follow-up of the grand artistic experiment led by 20th Century avant-garde currents, before it was interrupted by the outburst of WW2. Since late 1950’s Robakowski, in parallel with artistic phenomena seen in Western Europe and in the USA, was exploring the very borders of film and definitely extending them.

Tautological nature of his works is evident in his TEST 1 and TEST 2 from 1971, presented in the exhibition in lokal_30_warszawa_london. This is a screening of a film test, the aim of which was to reach better understanding and insight into the very essence of film projection through deconstruction of the fundamental constitutive elements of that medium.

“Every thing has its full potential hidden deep, but present already at an embryonic stage. This is the essence. Any noble and open-minded soul is going to bring things to perfection, to assist things in realizing that essence, fulfilling that potential. This is love; perfect love of a beloved object.”

Robakowski, as surrealists before him, was not satisfied with traditional scope of technical possibilities the film projection offered. He decided to show a specific nature of film tape and of the source of light as such, rather than as just tools or materials. To that purpose he irregularly perforated the tape so that a flash of pure and direct projector light, not compromised by any sort of filter, beacons at the viewer between intervals of darkness. The blinding stream of light hits the eye, disturbing the viewer’s feeling of comfort and safety, typical to dark cinema room, as described by Umberto Eco.
The principal motive of TEST 1 and TEST 2 is the light flashing in darkness. The play of light and darkness suggests, of course, symbolic meanings of both, rooted so deeply in European culture (no need to mention any more than Ancient aletheia, the beginning of the Christian Bible or Les Lumières).
Evocation of power of the light, conceiving the light as energy is present not only in Robakowski’s films, but in his philosophy, in the way he understands and describes art, as well:
“I am interested in “pure screen”. My TEST – the film from 1971 – being the simplest emission of light upon a screen, reveals that power. In psychological terms it works excellently. Actually, it works till it hurts, as cinema projection is about really strong beam of light, about an energetic force which computer screen doesn’t have at all. Cinema is the power of light, the very magic of it.”

A second film Attention: Light! screened in a separate room of the gallery, made over 30 year later and lending its title to that of the entire exhibition, is the effect of friendship between Robakowski and Paul Sharits.
The film, made in cooperation with Wiesław Michalak, is dedicated to memory of the American structuralist, with whom Robakowski collaborated at the turn of 1970/1980’s. In 1981 Sharits sent to Robakowski the sheet of a film score, suggesting him to use it to shoot a film. The project remained incomplete due to the Martial Law that soon followed in Poland. Eventually, the film was made in 2004. Sharits based its structure upon close synchronicity between musical and visual layers. The film is an effect of extremely rigorous, constructivist formal procedure that subordinated specific visual values to melodic line of a musical piece. During the screening subsequent tones of Frederic Chopin’s Mazurka op. 68 nr. 4 are accompanied on the screen by eight corresponding colours. The vibration of changing colours and emanation of light compose into a coherent composition with that nostalgic piece of piano music. Spots of colour, pulsating to the rhythm of music, combine revocations to structural cinema of the American artist with Robakowski’s emphasis upon vital energy of colour and light.

The choice of works shown, made by Józef Robakowski together with curators of lokal_30_WL is meant to present to British audience the role and particular place of the Artist in history of European art and to highlight close artistic relations between movements evolving in Western and Central Europe.

Michal Suchora

show will be open 27.11.2009 – 03.01.2010
Wed-Sat. 1-6 p.m., Sun. 2.-5 p.m.

photorelation on lokalna news>>>

Paul Sharits films and TV interview with Paul Sharits 1976>>>

JAN MIODUSZEWSKI / FURNITURE FACTORY

SCIENCE / EDUCATION
painting, objects, installation

opening November 21st 2009 at 2 p.m.


JAN MIODUSZEWSKI / FABRYKA MEBLI
NAUKA / EDUKACJA
malarstwo, obiekt, instalacja<

Tematem wystawy Nauka/Edukacja jest sztuka i wiedza. Jan Mioduszewski buduje wypowiedź o sposobach tworzenia wiedzy w sztuce i sposobach tworzenia wiedzy o sztuce. Interesują go metody dystrybucji wiedzy zdobytej przez artystów i teoretyków poprzez system edukacji. W swojej instalacji Mioduszewski rozgrywa w sposób wizualny konflikt pomiędzy konceptualizacją po którą sięga artysta w swojej pracy z materiałem a konceptualizacją jego pracy, która dokonuje się poprzez wyrażanie jej słowem.

Na wystawie w Galerii Oranżeria w CRP zaprezentowane są dwie instalacje: KLASA oraz PRACOWNIA. W prawym skrzydle galerii artysta umieścił PRACOWNIĘ. Ma to szczególne znaczenie w kontekście miejsca prezentacji. W Oranżerii Józef Brandt, XIX w polski malarz i właściciel Orońska urządził letnią pracownię malarską. Jan Mioduszewski przywraca na chwilę aurę tego miejsca ale zamiast modelki stawia szafę a na sztaludze jej malarski wizerunek. Każdy z widzów może spojrzeniem objąć modelkę i reprezentację, powtarzając spojrzenie malarza. W tej części wystawy dominuje bezpośredniość doświadczenia, niewolna od szeregu dogmatów jakimi są zasady sztuki. Szafy namalowane i realna tkwią pomiędzy imitatio a inventio.

W lewym skrzydle prezentowana jest KLASA. Ta część realizacji odtwarza ideę KLASY poprzez układ 12 stołów w dwóch rzędach. Na czarnych i białych blatach stołów stoją przestrzenne napisy. Każdy stół poświęcony jest innemu hasłu – pojęciu. Wybrane pojęcia dotyczą sztuki, poszukiwania tożsamości, rzeczywistości artystycznej, estetyki. Instalacja KLASA mówi zarówno o niepokojach ucznia, o lękach i ciemnościach w jakich kształtuje się osobowość jak i o blaskach i cieniach kariery artystycznej. W tej części umieszczone są również modne pojęcia używane przez krytykę artystyczną oraz pojęcia odnoszące się do kuszących i popularnych strategii artystycznych. Wyimaginowany uczeń abstrakcyjnej KLASY konfrontuje się z hasłami – pojęciami takimi jak: TABU, TRAUMA, DEATH, ILUSSIO, NOIA ( NUDA), ART MARKET, SKANDAL, GRA, POLITYKA, NEURASTENIA, NARCISISMO. Na jednym ze stołów Jan Mioduszewski umieścił cytat z wiersza Cypriana Kamila Norwida „Sława”.

photorelation on lokalna news>>>

Muzeum Historii Żydów Polskich

serdecznie zaprasza na wykład

Jörg Heiser

“Prawdziwe bękarty wojny. Maski pop-kultury i Holokaust”

Wtorek, 24 XI 2009, o godz. 20.00 w Nowym Wspaniałym Świecie,

ul. Nowy Świat 63, róg ul. Świętokrzyskiej

Wykład wygłosi Jörg Heiser, wybitny niemiecki krytyk sztuki, kurator i współwydawca pisma Frieze Magazine.

Wyklad otworzy cykl spotkań towarzyszących nowemu projektowi w przestrzeni publicznej:

(…)

to rzeźba językowa Anny Baumgart i Agnieszki Kurant, która na początku grudnia zawiśnie nad ulicą Chłodną w Warszawie i kolejne przedsięwzięcie Muzeum w ramach projektu !Uwaga. Działania w pamięci. Zapraszamy do rozmowy na temat wspólnej polsko-żydowskiej przeszłości, pamięci i upamiętniania.

Wstęp wolny

TEXT

MCSW „Elektrownia” zaprasza serdecznie na wernisaż wystawy „Sukienka”, który odbędzie się 24 listopada 2009 r. o godz. 18.00.
Wystawa czynna do 10 stycznia 2010 r.

W wystawie udział biorą: Zbigniew Libera, Anna Baumgart, Agata Michowska, Agata Zbylut, Marta Deskur, Katarzyna Majak, Beata Ewa Białecka, Agata Rościecha, Jadwiga Sawicka, Barbara Pilch, Magdalena Moskwa.

Jozef Robakowski “From My Window”

Sunday, 8 November 2009, 3 pm

Tate Modern, Starr Auditorium, Bankside, London, SE1 9JE

Observations of day-to-day rituals, official events and private perils open up views into the closed world of totalitarian systems in Eastern Europe during the Cold War. Violence and punk music break the monotony; irony and experimentation help to bear it. Including films by Igor & Gleb Alejnikow, Gerd Conradt, Jewgeni Jufit, Ramona Köppel-Welsh, Józef Robakowski, János Vető, and Thomas Werner, the programme captures the stifling atmosphere of late Communism, but also some instances of freedom and change.

Programme duration is 87 min.

Supported by Béla Balázs Studio Archive, Cine Fantom, Deutsche Kinemathek, German Federal Cultural Foundation, Glaz, Goethe-Institut, Hungarian Cultural Centre and Polish Cultural Institute

Curated by Claus Löser.

The film is part of the season Behind the Wall.
Tickets £5 (£4 concessions), booking recommended
For tickets book online or call +44 2078878888

“From My Window” by Jozef Robakowski will be also shown at lokal_30_warszawa_london till 22nd November on the exhibition Streets and Other Interiors.
lokal_30_warszawa_london
29, Wadeson Street
London E2

FILIP BERENDT

TRANZYT

Galeria ZPAF i S-ka, 07.11 - 19.12.2009

WERNISAŻ: PIĄTEK, 06.11.2009, GODZ. 20.00

Berendta fascynują „wstrętne” kombinacje – takie, na które patrzy się jednym okiem, prawie odwracając z niesmakiem głowę. Uwodzicielsko wilgotne, śliskie i rozkładające się. Prawdopodobnie śmierdzące. Charakteryzują go ślepe zaułki zestawień: wybujałych, odrażających; tych, które nie pilnują symetrii i elegancji. Jego fotografie jako nagłe odsłonięcia abstrakcyjnych konfiguracji przywołują odczucia towarzyszące zaglądaniu pod skórę, odsuwaniu szafek, wyjmowaniu książekz półki, odrywaniu tapet, kasetonów, płytek i boazerii , podnoszeniu wykładzin, zdejmowaniu obrazów.

Marta Lisok

recencja w OBIEGU / reviw at OBIEG

ZUZANNA JANIN

ALL THAT MUSIC!

otwarcie / ***opening 06.11.2009 g.19.00

Serdeczne zapraszamy na wystawe indywidualna Zuzanny Janin

w Galerii Miejskiej Arenal w Poznaniu.

Na wystawie zaprezentowane zostana nowe prace z lat 2008 i 2009, m.in. wideo instalacja ALL THAT MUSIC! oraz pierwsze odcinki wideo serial Majka From the Movie na bazie serialu dla mlodziezy z lat 70. Szalenstwo Majki Skowron, (projekt we wspolpracy z Tomaszem Kozakiem zealizowany dzieki MKiDN).

***We are proud and happy to invite you to the solo show of Zuzanna Janin

in City Gallery Arsenal, Poznan.

New works from 2008 and 2009 will be presented on the show, including new video ALL THAT MUSIC! and first episodes of the video serial Majka for the Movie, found footage based on the serial for teenagers from 70.s Madness of Majka Skowron (project in collaboration with Tomasz Kozak realised thanks of support of Ministry of Culture and National Heritage).

The catalogue with texts by Stach Szablowski, Michal Suchora and interview by Kamila Wielebska will be edited after the opening.

galeria miejska arsenał

stary rynek 3, poznań, poland

tel/fax+48 61 852 95 01, +48 61 852 95 02

email: arsenal@arsenal.art.pl

www.arsenal.art.pl

Majka from the Movie (Szalenstwo Majki Skowron / Madness of Majka Skowron 1975), 2009, DVD, art video serial

Majka from the Movie is Poland’s first artistic video series, consisting (so far) of 7 short art videos, made by Zuzanna Janin (6 episodes) in collaboration with Tomasz Kozak (a trailer). The series uses the found footage technique, composing scenes from Polish TV series from 1970’s, entitled Szaleństwo Majki Skowron (Madness of Majka Skowron), as well as from many American and European movies from the last 40 years. Some scenes were shot by the artist in our days, in various places, including Poland, England, US, Japan and elsewhere. The protagonist is a teenage girl travelling in both space and time, not only in historical and geographic plans but also in the sphere of culture.

During her journey Majka, a cult, rebel character who “escapes” from the frame of original serial and begins to wander across the area of culture, faces a lot of different situations, events, meeting people - real person as well as characters from movies - and finding herself within film scenes. She talks to prominent figures from the areas of science and philosophy (as Slavoj Zizek) or pop-culture (actors and singers, such as Iggy Pop or Tom Waits). Majka observes, listens, asks questions. Where did she come from and where is she bound? What is her journey’s end? It is not any specific place to reach. Instead, I suppose, Majka finds a true goal in searching for the very sense of existence in social and cultural context as she looks and finds or rather builds her own identity.

The way Zuzanna Janin approaches the problem seems very interesting, also because she made a young girl, Majka, who alongside, travels across culture the principal character (she called her “the missing heroine” in one interview). This is in opposition to tradition of European culture where the roles of those who seek their own identities and gradually find or discover them via a journey, either internal or real, were almost always played by men. Zuzanna Janin, speaking up for women’s experience, restores the right proportions.

“(…) She appears in places she neither has ever been nor she could even be before. For example, she couldn’t have met Colonel Kurtz / Marlon Brando in Vietnamese forests. Now she is there and witnesses his death. She was not on the desert in Zabriskie Point, where a girl – the film protagonist – wandered with her boyfriend and where she blew up a villa she regarded a symbol of capitalism and its values. Now Majka is that girl and it’s she who blows the house up. I shot a lot of additional footage, in which an actress’ daughter played. She acts Majka in the additional footage I needed, but Majka in fact wanders all over the world as I did the shooting it in Tokyo, in Miami, in London, anywhere. This gives me a dual character, Majka from 1975 / Majka from 2009 is the one heroine, at the same time meets various people, identifying herself with some of them – as she does with the girl in Zabriskie Point. Other times she remains indifferent, as when she falls asleep while watching Kill Bill and misses all the greatest scenes of Uma Thurman fighting. Then, on the contrary, in fragments of Rybczyński’s Tango she becomes one of the key figures. And she goes on again and meets Ripley from Alien. As they both watch what the science fiction culture created over time, Majka unexpectedly finds herself in Tarkowski’s Stalker and later on in Solaris. Than she meets Jim Morrison in Oliver Stone’s feature film The Doors. All these adventures are divided into episodes, six of them so far. In one, entitled The Way she’s on the run all of the time: fleeing across Tokyo, forests, jungle, until she ends up at the Central Station in Warsaw, meets Žižek and asks him who she should meet in her journey through the land of culture. “Look not for people” - he answers. “Instead, look for what they do. These are miracles”. Thanking him, she goes on. This is all very symbolic. “

Zofia Starikiewicz, Poznan 2009

Quotes of interwiev by Kamila Wilebska’s with Zuzanna Janin, Warsaw 2009

photorelation on lokalna news>>>

we are very proud to invite you to the show on London:
Streets and Other Interiors

PRIVATE VIEW: 17th OCTOBER from 6.00

at lokal_30_warszawa_london
29, Wadeson Street,
London E2
(just next to Bistroteque)

video works by
Anna Janczyszyn-Jaros,
Jozef Robakowski,
Zuzanna Janin

and sculpture by
Anna Baumgart

YOU ARE MORE THEN WELCOME!

thanks of support by

Polish Culture Istitute, London

Instytut Adama Mickiewicza Warszwa, culture.pl

photorelation on lokalna news>>>

for ENGLISH please find ***

lokal_30 serdecznie zaprasza na otwarcie wystawy indywidualnej

***lokal_30 cordially invites you to the opening of the solo show by

OLGA LEWICKA

There ain’t no second chance against the thing with forty eyes

18 września 2009, godz. 19.00
18th September 2009 at 7 p.m.

lokal_30
Foksal 17B lokal30
WARSZAWA, POLAND

Śniadanie z Artystką, sobota, 19.09. 2009, godz. 11.00-13.00
***Breakfast with Artist, Saturday, 19th September from 11 a.m until 1 p.m.

wystawa czynna do 30.10. 2009, śr.-pt. g. 16.00 - 19.00
***exhibition open till 30th October 2009, Wed-Fri 4-7 p.m.

Według Olgi Lewickiej sztuka powinna przede wszystkim być pojmowana jako narzędzie sprzeciwu. I tak Lewicka prezentuje nam raz jeszcze jakoby wszechwładnych przeciwników i wszechwładne struktury w taki sposób, że możliwa jest zarówno zdystansowana, jak i bezpośrednia zmysłowa ich recepcja. Aktualna instalacja podejmuje problem wielu przenikających się wzajemnie form władzy – widocznych praktyk kontroli i inscenizacji władzy, anonimowo i w rozproszeniu dzialajacych struktur władzy i ledwie zauważalnych praktyk osobistej samokontroli. Przez konfrontację stricte abstrakcyjnego malarstwa z obrazem nawiązującym do tradycji na wskroś zmysłowego, patetycznie wzniosłego malarskiego studium chmur,
z pełnymi lekkosci kolażami na papierze i z odniesieniami do sposobu, w jaki władza jest odwracana lub subwertowana w inscenizacyjnych technikach popkultury, powstaje przekonujący nastrój, który przeciwstawia brzemieniu tryumfalnej władzy nieodpartą lekkość - narzędzie postrzegania i myślenia, które to dopiero pozwala odczuć potęgę wspomnianych praktyk, ale równoczesnie dokładnie w ten sposób jest w stanie pobudzać do form sprzeciwu. (Carsten Zorn)

***For Olga Lewicka, art should be seen primarily as a tool of resistance. Hence, in her work, the viewer is repeatedly presented with apparently all-powerful structures and adversaries in such a way that allows these to be experienced in both
a distanced and immediately sensual way. Her current installation deals with several overlapping forms of power: explicit practices of surveillance and the staging of power, diffuse and anonymous power structures, and scarcely detectable practices of personal self control. As a result of the confrontation between a rigorous abstract painting and an image that draws on the tradition of ‘pathetic-sublime’ cloud painting, with playful collages on paper and references to the way power is subverted or reversed within the staging techniques of pop culture, a striking atmosphere emerges in which the weightiness of triumphal power is contrasted with an irresistible lightness –
a thought-tool that first makes us aware of the dominance of the tendencies treated, but which, precisely in this way, is also capable of inspiring forms of resistance. (Carsten Zorn)

wystawa dofinansowana ze środków Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawa

SŁOWIAŃSKA ESCHATOLOGIA:
KOJÈVE I BRZOZOWSKI

22.10.2009, czwartek, godz. 18.00, sala Kino/Audytorium

dyskusja wokół najnowszego numeru kwartalnika
“Kronos”

udział wezmą: Piotr Graczyk,
Tomasz Kozak, Piotr
Nowak

Czym jest nowoczesność i co znaczą jej religijne
źródła? Spotkanie, podczas którego zaprezentowany będzie najnowszy numer
kwartalnika “Kronos”, poświęcone będzie pisarzom, którzy wyciągnęli
przeciwstawne wnioski z XIX-wiecznego mesjanizmu. Stanisław Brzozowski
widział zbawienie narodu w pracy kultury. Alexandre Kojève
uważał, że narody znikną w homogenicznej przestrzeni Ostatniego Państwa. W
polu napięć między tymi filozofami zarysowuje się postać Witolda
Gombrowicza jako - z jednej strony - prześmiewcy projektu emancypacyjnego,
a z drugiej - obrońcy indywidualizmu. Chcemy zatem zapytać: kim są
dzisiejsi Młodziakowie? Pytaniom tym towarzyszy jeszcze jedno, nie mniej
ważne: czy w realiach historii zmierzającej ku homogenicznej “wiecznej
teraźniejszości” idea narodowej tożsamości ma jeszcze sens? Słowem: czy (i
dlaczego) chcemy być dziś Polakami?

Piotr Graczyk.
Redaktor kwartalnika “Kronos”. Adiunkt w Instytucie Kultury Uniwersytetu
Jagiellońskiego, tłumacz pism Heidggera, Schellinga i Schmitta.
Przygotowuje do publikacji książkę Maska i oko. Eseje o ironii,
tragedii i polityce. Pracuje nad dysertacją o niemieckiej spekulacji
i polskiej ironii.

Tomasz Kozak. Redaktor
artystyczny kwartalnika “Kronos”. Artysta wizualny. Adiunkt w Instytucie
Sztuk Pięknych UMCS w Lublinie. Pracuje nad filmowo-filozoficznym
projektem Nowa Pornografia. Z Gombrowiczem ku Późnej
Polskości, poświęconym idei “Polaka dialektycznego” w literaturze
Witolda Gombrowicza.

Piotr Nowak. Zastępca
redaktora naczelnego kwartalnika “Kronos”. Adiunkt w Katedrze Filozofii na
Uniwersytecie w Białymstoku. Autor książki Ontologia sukcesu
(wyd. Słowo/Obraz/Terytoria, Gdańsk 2006), pierwszej polskiej monografii
poświęconej myśli Aleksandra Kojeve’a. Pracuje nad książką o filozofii
politycznej Hannah Arendt.

Performance Art

Angelika Fojtuch

at European Performance Art Festival EPAF 2009 Warsaw
15-17 October 2009
programme:
Women’s Work UK / curator Nikki Milican
artists: Michelle Browne, Sheila Ghelani, Traci Kelly, Anna Krzystek, Pernille Spence, Francesca Steele
openEPAF / curator Waldemar Tatarczuk
artists: Tal Alperstein, Marta Bosowska, Angelika Fojtuch, Sofia Greff, Justyna Koekke, Andrea Lange, Rita Marhaug, Melati Suryodarmo, Andree Weschler, Agnes Yit
place:
Centre for Contemporary Art ‘Ujazdowski Castle’, Jazdów 2, Warsaw, Poland