Diana Lelonek at “The Beginning and The End”, Gdańska Galeria Miejska, Gdańsk


24 maja o godz. 18.00 zapraszamy na wernisaż wystawy zbiorowej ‘Początek i koniec’ do Gdańskiej Galerii Miejskiej 2 przy ul. Powroźniczej 13/15.
Wystawa będzie czynna do 10 sierpnia, od wtorku do niedzieli w godzinach 12.00 – 18.00.
* * *
Artyści: Paweł Althamer, Alberto Baraya, Jarosław Fliciński, Barbora Kleinhamplová, Diana Lelonek, Honorata Martin, The Otolith Group, Ewa Partum, Slavs and Tatars, Tran Tuan and Hoang Ngoc Tu, Piotr Urbaniec
Kuratorka: Patrycja Ryłko
Współpraca hydrofeministyczna: Karolina Majewska-Güde
Zdjęcie: Ewa Partum, New Horizon is a Wave, 1972/2019
* * *
Gościnnie publikacja-wystawa:
Delta
Artyści: Bas Jan Ader, Matthew Barney, Milena Bonilla, Elizabet Cerviño, Yornel Martínez, Cildo Meireles, Oscar Muñoz, Marianela Orozco, Adrienne Rich,
Ulay, Luisa Ungar, Irving Vera, José Yaque
Kuratorki: Noach & Gago

>> FOR ENGLISH SCROLL DOWN << „Jesteśmy wszyscy ciałami (z) wody. Myślenie poprzez wodniste ucieleśnienie powoduje, że wszystkie dotychczasowe dominujące zachodnie kategorie metafizyczne zostają podważone. Myśląc poprzez wodnistość doświadczamy siebie nie jako wyizolowane całości, ale jako oceaniczne fale: jestem pojedynczym, dynamicznym wirem, który rozprzestrzenia się w złożonej płynnej cyrkulacji. Przestrzeń między nami i naszymi innymi jest jednocześnie odległa jak prastary ocean i bliska jak nasza własna skóra – ślady wspólnych oceanicznych początków wciąż krążą w nas, krystalizując się w cielesnym obiekcie, który nazywamy ‚swoim‘ ciałem. Deiktyczne zawieszenie. Nasze wygodne kategorie myślowe zaczynają się roztapiać. Woda wikła ciała w procesy dawania, zadłużania, kradzieży, współudziału, rozróżnienia i relacji.” (Astrida Neimanis) Wodnistość jest nie tylko stanem fizycznym. Jak demonstruje współczesna refleksja krytyczna, może być także trafną metaforą naszej mentalnej kondycji. Wystawa ‚Początek i Koniec‘ w bardzo otwarty sposób nawiązuje do aktualnych dyskusji dotyczących płynnych stanów świadomości, a także filozofii post-antropocentrycznej w ramach której miejsce człowieka w świecie pojmowane jest w kategoriach współistnienia z Innymi. Bezpośrednio nawiązuje do relacyjnej etyki wody, którą proponuje hydrofeminizm, podkreślający cyrkulacyjny charakter wody, która łączy i umożliwia wpół-istnienie. Woda oznacza przede wszystkim życie; zarówno jego indywidualny początek jak i koniec. To w wodzie pojawiło się pierwsze życie na ziemi – i to w ocenach, w których znajdują się miliony ton śmieci, widać jego zmierzch. Dlatego woda jest dzisiaj obszarem polityki. Woda wiąże się także z kategorią płynności, charakterystyczną dla otaczającej nas rzeczywistości. Wszelkie relacje i narracje może nie tyle zlewają się dzisiaj w jedną całość, ale to, co najbardziej istotne - są między sobą wzajemne. Współczesny namysł nad wodą i poprzez wodę zwraca uwagę na wielowątkowość i wielogatunkowość otaczającego nas ekosystemu, specyficzną teksturę wszelkiej kosmicznej bioróżnorodności, gdzie aktywują się niehierarchiczne, odmienne formy komunikacji i poruszania się. Prace prezentowane na wystawie odnoszą się do hydrologiki oraz relacyjnej wzajemności, w dość szeroki sposób problematyzują pojęcie zarówno samej wody jak i rzek, mórz, oceanów oraz wszelkich geopolitycznych i ekologicznych ruchów z tym związanych. Ewa Partum w swojej pracy powstałej w 1972 nawiązywała wówczas do symbolicznego znaczenia morza jako pewnego abstrakcyjnego pojęcia nieskończoności oraz wszelkiego przyszłego potecjału. Dziś praca ta może być odczytywna zupełnie inaczej. W obliczu kryzysu związanego z zachodnim światem wartości, jawi się raczej jako wizualizacja zapowiadającej się katastrofy, wszechobecnego zachodniego poczucia winy wobec reszty świata. Alebrto Baraya, Barbora Kleinhamplová, The Otolith Group oraz Slavs and Tatars nawiązują do politycznego znaczenia jakie posiadają wyprawy morskie, podboje terytorialne oraz szeroko pojęty kolonializm, prowadzący często do wprowadzenia nowej narracji/ kategoryzacji podbitego świata oraz wszelkich konsekwencji z tym związanych. W sposób formalny i znaczeniowy odnoszą się do tematów współczesnej formy kolonializmu ekonomicznego, globalizacji, kapitalizmu oraz zmian klimatycznych. Diana Lelonek oraz Tran Tuan and Hoang Ngoc Tu poruszają problem katastrofy ekologicznej, której jesteśmy świadkiem. Mowa tutaj o zagrożeniach związanych z zatrutą wodą w akwenach wodnych na całym świecie oraz o milionach ton plastiku, które gromadzą się na dnie mórz i oceanów (szczególnie w Azji Południowej, która stała się wysypiskiem Europy i Ameryki Północnej). Z kolei Honorata Martin, Jarosław Fliciński i Piotr Urbaniec w swoich poszukiwaniach ujawniają walor niemalże egzystencjalny. Martin próbuje uchwycić graniczny moment wytrzymałości/życia i śmierci. W przypadku Flicińskiego i Urbańca ich poszukiwania formalne komunikują stan płynności, nieustająco badając porządek i chaos, regularność i nieregularność w odniesieniu do zagadnień związanych z ‘końcem historii’. * * * Aquosity or wateriness is not merely a physical state. As contemporary critical reflection demonstrates, it can also be an aptmetaphor of our mental condition. Beginning and End is an exhibition that relates very openly to present-day discourses concerning liquid states of consciousness as well as to post-anthropocentric philosophy where man’s place is considered in terms of coexisting with Others. It engages directly with the relational ethics of water proposed by hydrofeminism, emphasizing circulation as something that connects and makes coexistence possible. First and foremost, water means life; both its individual beginning and its end. It was in water that life first emerged on Earth – and it is in the oceans, littered with mega-islands of trash, that its demise can be seen. That is why water has become political today. Water is also bound up with the category of liquidity, so characteristic for the world around us. All relations and narratives perhaps not so much merge as, most importantly, are mutual and reciprocal. Contemporary reflection on water and through water stresses the multifaceted, multispecies quality of the surrounding ecosystem, the specific texture of all cosmic biodiversity, where alternative, non-hierarchical forms of moving and communicating are activated. The works presented in the exhibition engage with hydro-logics and relational mutuality, problematizing rather broadly the notion of water itself as well as those of rivers, seas, oceans, and all related geopolitical and ecological movements. In her work from 1972, Ewa Partum alluded to the symbolic meaning of the sea as an abstract figure of infinity and all future potential. Today the work can be interpreted along entirely different lines; as the Western value system faces a crisis, it seems more like a visualization of an impending catastrophe, the omnipresent Western sense of guilt towards the rest of the world. Alberto Baraya, Barbora Kleinhamplová, The Otolith Group, and Slavs and Tatars refer through their works to the political significance of sea voyages, territorial conquests, and broadly defined colonialism, leading often to the introduction of a new narrative/categorization of the subjugated world with all the consequences thereof. Formally and semantically, they relate to the subjects of the contemporary form of economic colonialism, globalism, capitalism, and climate change. Diana Lelonek, Tran Tuan, and Hoang Ngoc Tu engage with the ecological disaster at our hands: the hazards implied by the pollution of global sources of water and the millions tons of plastics gathering at the bottoms of seas and oceans (particularly in South Asia, which has become a dumping ground for European and North American waste). Honorata Martin, Jarosław Fliciński, and Piotr Urbaniec, in turn, reveal a nearly existential value in their investigations. Martin seeks to capture the liminal moment of endurance/life and death. As for Fliciński and Urbaniec, their formal explorations communicate a condition of liquidity, constantly probing order and chaos, regularity and irregularity in reference to issues related to the “end of history.” 60294787_2716845881664508_5645981638715244544_n