Diana Lelonek with the project “Hałda Rokitnikowa” at COP24


Stoisko HAŁDA ROKITNIKOWA (prowadzenie: Diana Lelonek)
w DOBRY KLIMAT!
Zapraszamy na otwarcie 08.12. o godzinie 19:00.

HAŁDA ROKITNIKOWA / SEABERRY SLAG HEAP

In the Konin Coal basin, opencast mines have led to the degradation and modification of the landscape, drying out of lakes, formation of slagheaps, and resettling of entire towns. Although mining is doomed to fail, there is no coherent vision of a post-coal reality. The question of how to conduct the just transition of the region remains open. Seaberry Slagheap proposes a solution: reinventing the character of the region. To do so, it uses the potential of seaberry, a plant that grows abundantly in post-mining areas, and can cope well with barren soil. Seaberry is also a plant known as a “superfood”, rich in vitamin C and antioxidants. Seaberry Slagheap suggests making the seaberry the new symbol of the region, and creating a line of local products, based on its fruits picked up on slagheaps.

Seaberry Slagheap is an artivist project and an actually
existing initiative producing jams and juices. It offers
a positive vision of development for the degraded region, from which locals and small-scale manufactures could benefit.

opening: 08.12 at 7p.m
open everyday (Sunday-Wednesday) from 12am-5pm

//

W regionie Wielkopolski Wschodniej odkrywki węgla brunatnego mają ogromny wpływ na lokalne ekosystemy, środowisko i życie okolicznych mieszkańców. Aby wydobyć węgiel, kopalnia musi najpierw odpompować z odkrywki wody głębinowe, co jest przyczyną zjawiska tzw. leja depresyjnego. W efekcie osuszany jest teren wokół odkrywki, a tym samym wysychają pola uprawne, lasy łęgowe a nawet całe jeziora. Dotkliwie efekty te widać na przykładzie pojezierza Gnieźnińskiego, gdzie powoli symbolem regionu stają się pomosty stojące nie w wodzie, a na środku pola. Właściwie cały krajobraz regionu, poczynając od jezior, a kończąc na okolicznych wsiach i miejscowościach, jest kształtowany wedle zapotrzebowań odkrywek.

Po zakończeniu wydobycia, kopalnia zobowiązana jest do rekultywacji terenu po odkrywkowego. Proces ten jest jednak długotrwały, a na jałowej ziemi nie wszystkie gatunki roślin są w stanie funkcjonować. Jedną z nielicznych dobrze przyjmujących się na takich terenach roślin jest rokitnik, zasadzany tu w dużych ilościach. Wielkopolska Wschodnia jest miejscem unikatowym pod względem ilości występującego tu rokitnika.

W rokitniku skupiają się jak w soczewce problemy regionu – z jednej strony jest to swego rodzaju roślina post- apokaliptyczna – przyjmującą się dobrze na terenach zdegradowanych. Z drugiej strony – niesie ze sobą nadzieję. Czy w przyszłości region mógłby z zagłębia węglowego przeistoczyć się w zagłębie rokitnikowe? Czy jest możliwa sprawiedliwa transformacja dla regionu Wielkopolski Wschodniej? Jaka jest alternatywa wobec przemysłu wydobywczego regionu?

Projekt Rokitnikowa Hałda jest zarówno utopijną wizją jak i realnym działaniem mającym na celu wytworzenie alternatywnej tradycji regionu, korzystając z jedynej dobrej rzeczy pozostawianej przez odkrywkę – bogatych w witaminę C owoców rokitnika.

www

Diana Lelonek
Urodzona w 1988 roku. Absolwentka Wydziału Komunikacji Multimedialnej na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Jej praktyka oparta jest na fotografii połączonej z innymi mediami. Interesuje się działaniami związanymi z BioArt. Lelonek wygrała kilka międzynarodowych konkursów, między innymi: Show Off podczas Krakowskiego Miesiąca Fotografii i ReGeneration 3 w Musée de l’Elysée w Szwajcarii. Jej prace pojawiają się m.in. w zbiorach Muzeum Fotografii w Lozannie, Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie.

47318046_10213019534424007_5897196960212844544_n