Galeria WOLNO – Antywięzienna Wystawa Sztuki Współczesnej, Przychodnia Skłot, Warszawa


W ramach 4. Dni Antywięziennych zapraszamy do Galerii WOLNO na wyjątkową Antywięzienną Wystawę Sztuki Współczesnej.

www.przeciwkowiezieniom.noblogs.org

27-29 października 2017
Galeria WOLNO – Przychodnia Skłot / Warszawa, ul. Skorupki 6a
godz. otwarcia: 14:00 – 20:00
/ wstęp wolny /

*** O Galerii WOLNO ***
Powołana do życia z gruzów, w piwnicznych labiryntach skłotu Przychodnia. Powstała dzięki mocnemu wsparciu galerii V9.

“Wolno” działać
“Wolno” tworzyć
“Wolno” wyżywać się artystycznie
“Wolno” niezależnie od wykształcenia czy posiadania tzw. talentu

Dotychczasowe wydarzenia oscylowały wokół:
Noise // Grafika // Eksperyment // Street art // Komiks // Poezja // Rzeźba

*** O wystawie ***
Wystawa przedstawia prace artystów i artystek, aktywistów i aktywistek społecznych, którzy uczestniczyli lub chciałyby uczestniczyć w zaangażowanych partycypacyjnych działaniach w zakładach karnych.

W latach 2015-2016 odbyły się warsztaty, prowadzone przez organizacje pozarządowe, które pracują z więźniarkami i więźniami w ramach dotacji państwowych. W polskich warunkach praktycznie niemożliwe jest ominięcie współpracy z NGO, z uwagi na długą drogę biurokratyczno-instytucjonalną, jaką przejść musi każda osoba zainteresowana wspieraniem osadzonych.

Artystki, biorące udział w tych projektach, przeprowadziły zajęcia, dyskusje, lekcje i warsztaty, mając na celu między innymi sprowokowanie potencjalnych odbiorców do zastanowienia się nad ideą współczesnej kary, jej długofalowym sensem i tym, czy przyczynia się ona do zmiany osobowości i systemów wartości osób skazanych.

Idee Michela Foucault’a są tu zbyt oczywistym nawiązaniem, ale badanie systemu penitencjarnego, w szczególności pojęcia kary, jest mimo wszystko istotnym elementem dla zrozumienia mechanizmów rozwoju społeczeństwa. Co za tym idzie, do kolejnego etapu transformacji, która może być poczęta, aby to społeczeństwo zmienić.

Przyczyniając się do sfery aktywnych działań w więzieniach artyści i artystki nie tylko deklarują swoją chęć pomocy ludziom osadzonym, ale również otrzymują od nich nieskończenie wielki ładunek informacyjny i emocjonalny. Kontakt z ludźmi pozbawionymi wolności prowokuje zadawanie sobie pytań – o wartości społeczne, sprawiedliwość mechanizmów karnych, wpływ polityki na zasady kodeksu penitencjarnego, ale również o własną transgresję, o to, do czego każdy człowiek jest zdolny. Zderzenie ze światem więziennym stało się zatem mocnym bodźcem, który w wielu wypadkach uruchomił obustronny potencjał twórczy.

Innym zagadnieniem miała być wewnątrzgrupowa integracja artystek. Był to raczej symboliczny gest, eksperyment zainicjowany w celu zbadania, czy artyści chcą i potrafią działać razem. Współczesna praca artystyczna w większym stopniu ma charakter odosobniony, odizolowany, co jest charakterystyczne dla społeczeństwa neoliberalnego. Poprzez spotkania i omawianie swoich doświadczeń pracy z osadzonymi, artystki miały możliwość wypowiedzenia intencji wspólnego działania, podjęcia otwartej dyskusji między sobą. Wówczas to zamierzenie nie udało się spełnić do końca, grupa artystyczna zintegrowała się jedynie częściowo.

Wystawa ma uświadomić odbiorcy wagę sztuki społecznie zaangażowanej, zachęcić ją do podjęcia następnych działań, ale przede wszystkim sprowokować go do refleksji, krytycznego myślenia nad ich sensem, nad kształtem systemu penitencjarnego i tym, że jest on odbiciem lustrzanym całego ustroju społecznego, jak również nad tym, czy/jak możemy ten system zmienić.

Artyści i artystki

Zuzanna Janin, Piotr Grabowski, Sebastian Krok, Jacek Malinowski, Jacek Markiewicz, Stach Szumski, Joanna Synowiec, Katya Shadkovska, Mariusz Tarkawian, Olga Winiarczyk, Artur Żmijewski

Koordynacja

ACK Warszawa oraz Katya Shadkovska, Zuzanna Rutkowska, Olga Winiarczyk

22528146_1524474077640807_2570099827668829438_n