Karolina Breguła 廣場 (“Square”), Królikarnia, Xawery Dunikowski Museum of Sculpture, National Museum of Art, Warsaw


Karolina Breguła. 廣場 Skwer

Wystawa w Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni

6 marca 2018 – 27 maja 2018
Otwarcie: 4 marca 2018

Program wystaw w Królikarni na rok 2018 ogniskuje się wokół tematu rzeźby w przestrzeni publicznej, monumentu, oraz powodów dla których wznosimy, przebudowujemy lub niszczymy pomniki. Przed nami wystawy współczesnych wielkoformatowych rzeźb Agnieszki Brzeżańskiej i Maurycego Gomulickiego, a także oparta na badaniach historycznych wystawa Pomniki w Europie Środkowo-Wschodniej 1918 – 2018. Cykl otwiera prezentacja najnowszego projektu Karoliny Breguły 廣場 (Skwer).

Jest to filmowa opowieść o społeczności niewielkiego miasta. Niespodziewanie tajemniczy, ukryty w krzaku na skwerze obiekt zaczyna komunikować się z przechodniami. Na początku szumi cicho, po czym zaczyna coraz głośniej… śpiewać. Podobno źródłem dźwięku jest  rzeźba, której nie można dostrzec wśród zarośli. Być może stoi tam zapomniana, jako pozostałość po minionym porządku. Zrazu jej głos wydaje się mieszkańcom miasta przyjemny, jednakże po pewnym czasie staje się powodem ich irytacji. Coraz wyraźniej słychać treść piosenki: “chciałabym zadać wam pytanie”. Pytania, jak wiadomo, bywają niewygodne. Sprzeciw społeczności stopniowo przeradza się w zorganizowaną agresję.

Większość zdjęć do pracy 廣場 (Skwer) została zrealizowana w Tajwanie, aktorzy mówią po mandaryńsku i tajwańsku. 廣場 (Skwer), nie jest jednak zapisem życia mieszkańców tajwańskiego Tainan, a stworzoną przez Bregułę uniwersalną filozoficzną przypowieścią o wspólnocie i lęku przed ujawnieniem jej bolesnych i kłopotliwych tajemnic.

Artystka łączy konwencje – fabułę, musical, a nawet zapis spektaklu teatralnego, ucieka od stylistycznej i interpretacyjnej oczywistości,  jednocześnie budując całość z wielu różnorodnych elementów. Kilka scen nakręcono na azjatyckim targowisku w Warszawie z udziałem chińskich i wietnamskich mieszkańców polskiej stolicy. Tu kamera jest nerwowa, jak w zapisie dokumentalnym, rytm zmienny. W jednym z epizodów widzimy samą artystkę, która obróciwszy na siebie kamerę dokonuje desperackiej performatywnej autoanalizy. Manifestuje potrzebę podjęcia akcji, którą zderza z poczuciem bezsilności wobec nadciągającego zła.

Projekt może funkcjonować jako pełnometrażowy film kinowy, jednakże na wystawie w Muzeum Rzeźby jest to zsynchronizowana w czasie przestrzenna instalacja. Wyświetlane na 9 osobnych ekranach sceny należy oglądać w porządku chronologicznym, czasem jednak wszystkie epizody współgrają ze sobą harmonicznie zarówno na poziomie formalnym i narracyjnym. W warstwie dźwiękowej, w której szczególnie interesująca jest muzyka japońskiej śpiewaczki i kompozytorki Manami Kakudo, w momentach synchronizacji powstaje przestrzenny chóralny utwór, słyszalny we wszystkich pięciu salach galerii.

Producentem filmu jest galeria z 海馬 迴 光 畫 館 (Fotoaura Institute Photography), Tainan, Tajwan.
Głównym partnerem projektu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Projekt powstał w ramach rocznego stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Realizacja filmu:
zdjęcia: Robert Mleczko
dźwięk: Weronika Raźna
muzyka: Manami Kakudo
montaż: Stefan Paruch

krolikarnia.mnw.art.pl

~~~~~~

廣場 (The Square)

Exhibition at the Xawery Dunikowski Museum of Sculpture
at the Królikarnia Palace
6 March 2018 – 27 May 2018
Opening: 4 March 2018, 6 PM

The 2018 exhibition programme at Królikarnia revolves around the theme of sculpture in public space as well as monuments and the reasons why we erect, alter and demolish them. The upcoming events include shows of large-scale sculptures by Agnieszka Brzeżańska and Maurycy Gomulicki as well as the exhibition Monuments in Central and Eastern Europe 1918 – 2018. The cycle is inaugurated by the presentation of Karolina Breguła’s latest project 廣場 (Square).

It is a film story about a small town community. Unexpectedly, a mysterious object hidden in the bushes that grow in a square begins to communicate with the passers-by. Humming silently at first, it then begins to… sing louder and louder. The sound is said to come from a sculpture that cannot be discerned amidst the thicket. It might indeed stand there, all forgotten, as a remnant of the bygone order. Initially, its voice is a source of pleasure, but after a while it begins to get on the town dwellers’ nerves. The lyrics of the song gradually become clearer: “I’d like to ask you a question.” Questions, as we all know, may be uncomfortable. The community’s opposition gradually transmogrifies into organised aggression.

廣場 (Square) was mostly shot in Taiwan, the actors speak Mandarin and Taiwanese. Yet, 廣場 (Square) is not a portrait of the life lived by the people of the Taiwanese town of Tainan, but a universal philosophical parable created by Breguła and devoted to community and fear of disclosing its painful and troublesome secrets.

The artist merges different conventions – feature film, musical, and even theatre spectacle footage, thus escaping obviousness in terms of style and interpretation, whilst building a whole from a wide range of varied elements. Several scenes were shot at an Asian marketplace in Warsaw featuring Chinese and Vietnamese inhabitants of the Polish capital. Here, the camerawork becomes agitated, akin to a documentary footage, and the rhythm is erratic. One of the episodes features the artist, who turns the camera to herself and carries out a desperate performative self-analysis. She manifests the need to take action which she confronts with a sense of helplessness in the face of approaching evil.

The project may function as a feature-length theatrical production, yet at the exhibition at the Museum of Sculpture it adopts the form of a temporally synchronised spatial installation. Presented on 9 separate screens, the scenes are to be viewed in a chronological order, although at times all the episodes become harmonised both at the formal and narrative level. As for the soundtrack, whose particularly interesting feature is music by the Japanese singer and composer Manami Kakudo, the moments of synchronisation bring to life a spatial choral piece audible simultaneously in all five gallery halls.

The film was produced by 海馬 迴 光 畫 館 (Fotoaura Institute Photography) gallery, Tainan, Taiwan.
The main partner of the project is the Adam Mickiewicz Institute.
The project was created within a year-long scholarship of the Ministry of Culture and National Heritage.

krolikarnia.mnw.art.pl/en

karolina_bregula_skwer_plakat1_-_kopia,mXR5oa6vrGuYqcOKaaQ