Burger
Close
Monika Mamzeta w „Piersi królowej utoczone z drewna”, Centrum Sztuki Współczesnej Kronika, Bytom

artyści: Iwona Demko, Dorota Hadrian, Sidsel Meineche Hansen, Therese Henningsen, Agata Jarosławiec, Agata Konarska, Izabela Sitarska, Claudia Lomoschitz, Kateryna Lysovenko, Monika Mamzeta, Kristina Melnik, Oliwer Okręglicki, Katarzyna Perlak, Maria Plucińska, Ala Savashevich, Milena Soporowska, Małgorzata Szandała, Mariya Vasilyeva, Karo Zacharski, Agata Zbylut
kuratorki: Agata Cukierska, Katarzyna Kalina
czas trwania: 6 września ‒ 17 października 2025

Ręce królowej posmarowane smalcem
Uszy królowej pozatykane watą
W ustach królowej sztuczna szczęka z gipsu
Piersi królowej utoczone z drewna

Stanisław Grochowiak, „Piersi królowej utoczone z drewna” z tomu „Rozbieranie do snu”

Ikonografia świętej Agaty stanowi jedno z najbardziej wyrazistych i jednocześnie ambiwalentnych przedstawień kobiecego ciała w tradycji chrześcijańskiej. Ukazywana jest w towarzystwie okaleczających ją oprawców, lub – zdecydowanie częściej – z atrybutem w formie odciętych piersi niesionych na tacy. Od średniowiecza po czasy współczesne figura świętej męczennicy prezentuje napięcie między cielesnym cierpieniem a duchowym wyniesieniem, między przemocą a świętością, między kobiecością a jej radykalnym przekroczeniem. W centrum tej symboliki znajdują się piersi, jako znak płci, źródło życia, obiekt pragnienia i przyjemności, a zarazem miejsce strachu i bólu, egzekwowania władzy, kary i kontroli. W tradycyjnej hagiografii męczeństwo św. Agaty, z punktem kulminacyjnym w postaci obcięcia piersi, funkcjonuje jako potwierdzenie duchowej siły kobiety, która nie ulega pokusie i pozostaje wierna Chrystusowi mimo fizycznej tortury. Na wystawie „Piersi królowej utoczone z drewna” legenda świętej, za pomocą narzędzi jakie daje sztuka współczesna, zostaje odczytana na nowo, z uwzględnieniem perspektywy społecznej i kulturowej.

Monika Mamzeta, INK, 2021, video 4’22”


kronika.org.pl/wystawy/piersi-krolowej-utoczone-z-drewna-wystawa-zbiorowa